เอา ปู ฉัน มา !!
posted on 06 Nov 2009 10:00 by u-meสืบเนื่องมาจากนายฉันเข้าโรงพยาบาล
เมื่อวาน ที่โรงงานฉันมีพิธีตั้งศาลพระภูมิใหม่
ฉันจึงไปร่วมพิธี และสบตาวิ๊งๆกับอาหารเครื่องเซ่น *[]*
ได้ฝากพี่ในออฟฟิสและพี่ยามให้เก็บน้องปูให้ฉันด้วย
เพราะฉันต้องไปทำเรื่องนายออกจากโรงพยาบาลในเพลา ๑๐.๐๐ น.
.
และเมื่อฉันกลับมาราว ๑๔.๐๐ น. พี่ในออฟฟิสได้บอกให้ฉันขึ้นไปทานอาหารที่โรงอาหารของนายญี่ปุ่น
และได้แยกของที่ได้จากพิธีให้ฉันแล้วด้วย ฉันจึ่งขึ้นไป หวังจะได้ยลน้องปู
แต่กลับพบ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
クゥ
ความว่างเปล่า
อาหารของฉันอยู่หนใด?
ทำไมฉันจึ่งพบแต่ความว่างเปล่า
เพราะเหตุใด?
ทำม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
สุดท้าย คุณแม่บ้านที่น่ารักเกิดสงสาร (คาดว่าความจริงคือสมเพช) จึ่งเจียวไข่ให้ฉันทานแทน
แล้วฉันก็มารู้ตอนเลิกงาน
ว่าเขาได้แยกส่วนของฉัน รวมถึงน้องปูไว้ให้ฉันแล้ว
แต่มันได้อันตธานหายไป...
และบรรดานายชาวญี่ปุ่นทั้ง ๖ ท่านได้ทำการห่ออาหารกลับบ้านกันเยอะแยะ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ไม่จริง !!
พวกคุณเอาน้องปูของฉันไปใช่มั้ย !!
เอาน้องปูฉันคืนมานะ !!
ข้าวเย็นของฉัน !!
Please give my dinner back to me !!!
โถ่ น้องปูของฉัน
รู้อย่างนี้ ฉันไม่ไปรับนายออกจากโรงพยาบาลหรอก
น้องปูของฉัน
น้องปูของฉัน
น้องปูของฉัน
.
ปล. ประธานบริษัทฉันติดใจเหล้า ๔๐ ดีกรีเสียแล้ว
ปล๒. ฉันเก็บเงินโปรยทานได้ ๑๔ บาท และต้องแย่งกับประธานบริษัทเสียด้วย
ปล๓. ฉันยังอยากกินปูอยู่นะ
ปล๔. นายฉันย้ายไปนอนโรงพยาบาลสมิติเวชแทนแล้ว
ปล๕. ดีแล้วหล่ะ
ปล๖. เพราะโรงพยาบาลนั้นมีเจ้าหน้าที่ที่พูดภาษาญี่ปุ่นได้เยอะแยะ
ปล๗. ฉันจึงไม่จำเป็นอีกแล้ว
ปล๘. ฉันจะได้เคลียร์งานที่บริษัทเสียที