[U-me304]

มาต่อกับการสัมภาษณ์งานของไอ้เมะที่แรกแต่เป็นวันที่2กันเลยดีกว่า~

.

วันอังคารที่ 3 มีนาคม 2552

พี่ที่ตึก Pacific Place เวลา 10.00น.

ชอบบรรยากาศตึก1อ่ะ มีเซเว่นกับร้านกาแฟด้วย~~~~~~~ (*[]*)

พอถึงเวลาก็ขึ้นไปที่ชั้น9 แล้วไปนั่งใน Grand President สักพักใหญ่ๆ

ก่อนจะย้ายไปโลเกชั่นที่ Central Reservation Office ที่อยู่ตรงข้าม

หลังจากที่รอมานาน ....... ก็เป็นเวลาสัมภาษณ์!!!!!!

.

คนที่สัมภาณ์เป็นผู้หญิง

สัมภาษณ์ได้หลายอย่างและหลายภาษามาก

เดี๋ยวภาษาไทย สักพักภาษาญี่ปุ่น ประเดี๋ยวเดียวก็เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษ -*-

แล้วก็โดนให้พูดเกี่ยวกับหน้าที่ที่เราทำตอนฝึกงานเป็นภาษาอังกฤษ!!

มายก๊อดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

แต่ผ่านไปราว10นาที ......

"เดี๋ยวน้องไปเดินเล่นแถวนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวบ่ายโมงเรามาเริ่มสัมภาณ์กันใหม่"

"อาจจะสัมภาษณ์ภาษาอังกฤษด้วยนะคะ"

.

ห๊ะ!!!!!!

ขณะนั้นเป็นเวลา 10.40น.

รอจนถึงบ่ายโมงหรออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

(TT [] TT!!)

เวลาเริ่มเยอะเกินไป จนเราต้องคุยกับหนึ่งว่าเราจะเอายังไงดี ก็เลยตกลงไปซุกตัวที่สยามละกัน -*-

ระหว่างนั่งนั้นหนึ่งเริ่มมีความรู้สึกเหมือนกันคือ..

"ชิ่งกันดีมั้ยนะ"

แต่ถึงเราจะบอกให้หนึ่งสู้ แต่ใจจริงก็อยากกลับบ้านเหมือนกัน 5555+

พอได้เวลาก็กลับไปบริษัท ระหว่างนั้นเจอหญิงไทยวัยประมาณ30อัพมารอสัมภษณ์งานเช่นกัน

ใส่ชุดสูทเต็มยศเช่นกัน แต่ปรากฎว่า..

"มาสมัครรูมเมทค่ะ"

(=[]=!!)

.

พอถึงเวลาสัมภาษณ์รอบ2เป็นพี่ผู้หญิงอีกคน อันนี้เป็นภาษาญี่ปุ่น

ก็คุยไปสักพักเค้าก็ให้แปลข่าวและการโฆษณาจากญี่ปุ่นเป็นไทยสดๆตรงนั้น!!

แต่บางอันไม่รุ้ศัพท์ก็เปลี่ยนเป็นแปลข่าวแทน ซึ่งข่าวนั้น...

"มหกรรมคอนเสิร์ต SMTOMN ในประเทศไทย"

..................หนูดูเหมือนคนที่ชอบดาราเกาหลีขนาดนั้นเลยหรอคะ?

แล้วก็พูดถึงเวลาเดินทางมาที่บริษัท เฉลี่ยเดือนละเท่าไหร่

"ตกเดือนละ3000ไหวมั้ย"

อะไรไหวไม่รู้ แต่ตอนนั้นกำลังเอ๋อๆ เลยบอกไปว่าไหว -*-

แล้วก็เอวัง หมดตรงนั้นไป~

.

พาร์ตต่อไปคือนรกของจริงที่ทำเอาเราแทบอยากวิ่งกลับบ้านนนน

ก็เหมือนเดิมครับ เราต้องเข้าไปสัมภาษณ์คนแรกโดยมีพี่คนเมื่อเช้าไปด้วย

มันคือการสัมภาษณ์ภาษาอังกฤษ กับชาวอินเดีย!!!!!!!!

นรกกว่านี้มีอีกมั้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

คำถามที่โดนถามก็...

"คุณคิดว่าโรงแรมคืออะไร"

"อิมเมจินของคุณที่มีกับโรงแรมคือ"

"คุณคิดว่าโรงแรมขายอะไร"

"หน้าที่ของโรงแรมคืออะไร"

"โรงแรมแตกต่างจากบ้านยังไง"

"คุณเคยนอนพักที่ดรงแรมไหนบ้างมั้ย"

"คุณรู้จักโรงแรมอะไรในกรุงเทพฯบ้าง"

"ทำไมคุณถึงรู้จักโรงแรมนั้นๆ"

ระหว่างตอบไอ้เมะเครียดมาก เพราะแค่ตอบภาษาไทยยังนึกไม่ออก แล้วมาล่ออังกฤษ!!

จนคนที่สัมภาษณ์ (คาดว่าเป็นเจ้าของ) ต้องเอ่ยปาก

"ไม่ต้องเครียดนะ"

........................เครียดไปแล้วค่ะ (TT A TT!!)

แต่ขำที่เค้าถามเรา

"ทำไมคุณถึงเลือกที่จะเรียนภาษาญี่ปุ่น"

"สมัยเด็กฉันได้ฟังเพลงญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกและรู้สึกชอบ จึงอยากจะเข้าใจภาษาญี่ปุ่นยิ่งขึ้น จึงได้เริ่มเรียกตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย"

"แล้ว favorite ของคุณคือ?"

"L'Arc~en~Ciel ค่ะ"

เท่านั้นแหล่ะครับ ....................... เขาขำพรืด!!!!

"เอ่อ ...... They are japanese Rock band"

"I see, I see" แล้วขำต่อ

หนูพูดผิดตรงไหนคะ!!!!!!!! (TT A TT)

แล้วก็โดนถามเรื่องวันที่สามารถเริ่มงานได้และเงินเดือนที่ต้องการ และตบท้ายด้วยประโยคเบสิค~

"เดี๋ยวน้องกลับได้เลยนะคะ แล้วทางเราจะติดต่อกลับไปอีกที"

จบแล้วใช่มั้ยคะ.. มันจบแล้วใช่มั้ยคะ..!!

ทั้งการสัมภาษณ์งานในวันนี้.. และงานนี้ที่นี่ด้วย......

แง๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

ที่บ้านก็ให้กำลังใจว่าเค้าถามเงินเดือนกับวันที่เริ่มงานนี่เค้าคงรับแล้วหล่ะ

แต่ก็ไม่อยากให้ความหวังตัวเอง คงไม่ได้อ่ะ

ก็ภาษาอังกฤษตูง่อยขนาดนั้น

ลาก่อนค่ะ The Ambassador Hotel

(TT w TT)