[U-me304]

Amber
word : Kyo   music : Kaoru

สายลมต้นฤดูหนาวสัมผัสกับชีพจรด้วยเสียงที่บิดเบี้ยว
ทั้งอุดมคติที่แตกสลายและอนาคตที่พังทลายอยู่ในตัวของฉันแล้ว
อยากอยู่กับเธออีก อยากอยู่ข้างๆเธออีก
อ่อนแอเกินกว่าจะซ่อนน้ำตาไว้ในใบหน้าเปื้อนยิ้ม แต่ฉันไม่สามารถที่จะซ่อนมันได้อีกแล้ว

ความฝันในหลายๆปีที่ผ่านมากลายเป็นสีเหลืองอำพัน จุดหมายของบั่นปลายชีวิต
ที่แห่งนั้นมีตัวตนที่แท้จริงของฉันอยู่
ถ้าเป็นเรื่องที่ต้องอดทนนั้น แทบจะทำให้ฉันตายได้
ยื่นมือออกไปแต่ตอนนี้ฉันได้ไปถึงแล้ว

เราอยู่ในนรกภายใต้การควบคุมของเขา

บอกกล่าวถึงตอนจบ แสงไฟดับลง เวทีมืดมิด
อยากให้ได้ฟังอีก อยากอยู่ที่นี่อีก
ลาก่อน เธอที่ฉันรักหมดใจ แต่ฉันไม่ทราบแม้แต่ชื่อ

สายลมต้นฤดูหนาวที่ดินแดนแห่งคำสัญญาสัมผัสหลังให้เป็นสีอำพันและรำลึกออก
น้ำตาหลั่งไหลปนเปไปกับเลือดสีแดงฉาน
ย้อมสีสันเป็นสีอำพัน และความฝันครั้งใหม่จะอยู่ใน [หัวใจ] ของฉันนี้

สุดท้ายนี้ จนกว่าเสียงจะแหบแห้ง
มาร้องเพลง จนกว่าเสียงวจะแหบแห้งกันเถอะ

.

รู้สึกเหมือนกำลังฟังละครชีวิตยังไงไม่รู้

ทุกคนเป็นตัวละครและนักแสดงนำ

แวดล้อมคือฉากและเวที

คนมากหน้าหลายตากำลังจับจ้องมองเราทุกวิถีก้าว

เล่นตามบทบ้าง ด้นสดบ้าง

แต่ไม่สามารถกำหนดและคาดหวังสิ่งอื่นใดได้ ทั้งๆที่เป็นละครชีวิตของเราเองแท้ๆ

เจอผู้คนหลากหลาย แต่กลับหลุดลอยไปอย่างไม่สามารถคว้าไว้ได้

และสุดท้าย

ละครชีวิตของเราคงจะไม่เหลือแม้กระทั่งคนดูหรคือตัวประกอบ

จะเหลือแต่เพียงสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า [ตัวเอง] ยืนแสดงบนเวทีเพียงลำพัง

อย่างไร้จุดสิ้นสุด

..ก็แค่นั้นเอง

.

.

ปล. ชีวิตมันเห้จริงๆว่ะแคท -*-