University

I LOSE CONTROL

posted on 09 Jan 2010 17:33 by u-me in University

ถึงจะเลทมาเกือบ 1 เดือนแล้วก็ตาม แต่เรายังจะอยากอัพ

เพื่อที่จะให้ทุกคนรู้ว่า

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

กูเรียนจบจริงๆจังๆแล้วโว๊ย!!!

 

卒業した!!!

 

รับปริญญาแว้วว

อา .. ดีใจด้วย แต่ที่สำคัญคือเหนื่อยยิ่งกว่า

เพราะซ้อม2วัน รับจริง1วัน รวมเป็น3วัน แล้วต้องแบกชุดนศ. ชุดครุย คัทชู ไป-กลับหอกับบ้านเป็นว่าเล่น

กล้ามจะขึ้นก็งานนี้!!!

.

คำเตือน!! : entry นี้โหลดโหด!! รูปกระจาย!! ใครเนทช้าแนะนำให้เปิดทิ้งไว้ก่อนไปอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน บลาๆ

วันซ้อมย่อย (29 พฤศจิกายน 552) ที่ราชมงคลบพิตรพิมุข มหาเมฆ

ในหอประชุม

กับคุณนารีรัตน์ (>.<)

ระหว่างที่รออาจารย์ปล่อยลงจากหอประชุม ก็เลยหันมาถ่ายรูปเล่นกัน

แบบเน้ ~

ทัดชา ดวงกมล

อัญชิฐา อรฤทัย (ท่าแกแมนไปมั้ยปุ๋ย -"-)

บอกว่าอย่าแอ๊บแมนน!!!!!

ขาดวรวรรณ เพราะเรานั่งห่างกันเกินไป (TT . TT)

อิสตรีร่วมเอกที่เหลือ

หนุ่มหล่อ สาวสวย

เดือนคณะรุ่นเอา (ปัจจุบันได้ coming out ไปแล้ว)

เบียดดดดดดดดดดดดดดดเข้า!! สหายเอ๊ย!!!!!!

แล้วก็วกมารูปกลุ่มบ้าง

เป็นผู้เป็นคนที่สุด ~

แต่พอเป็นรูปครบทุกคนกลับไม่ชัด!!! เจ๊ดโด้!!!!!

เสียใจว่ะ

กลับมาที่ห้องญี่ปุ่น (ห้องของคณะ)

ของขวัญที่เซนเซมอบให้บัณฑิตทุกคน

พัดญี่ปุ่น และการ์ดโอเมเดโต

อ.เพ็ญวารี . . . แม่คนที่สอง

กับจักรพันธ์ บัดดี้สายรหัส ที่ได้รับทั้งกระบี่ ยศว่าที่ร้อยตรี และเกียรตินิยมอันดับ2 ~

สุดท้ายของวัน

"ไปแว๊นกับเจ๊มั้ยคะ? แอร๊ยย~~~"

.

วันซ้อมใหญ่ (13 ธันวาคม 552) ที่ราชมงคลบธัญบุรี

วันเสียทรัพย์ระดับชาติ!!! เนื่องจากบอกที่บ้านว่าไม่ให้ใครไป หิ้วเพื่อนไปแทน

แต่เนื่องจากไปลากมา เลยต้องรับผิดชอบทั้งค่ารถขามา และส่งกลับ อ๊ายยย~ (TT . TT)

ผู้ร่วมชะตากรรมได้แก่

เจ้าของงาน หนูเรย์ ช่างแต่งหน้า (เฉพาะกิจ)

ตากล้อง (จำเป็น)

ช่างแต่งหน้าสาวกำลังปฏิบัติหน้าที่อย่างขะมักเขม้น

(แต่ถ้าสังเกตุจะเห็นว่ามืออีนี่กำลังพยายามแกะห่อของขวัญอยู่ -"-)

แต่งเสร็จแล้ววววววววววววววว

(ชอบรูปนี้เป็นพิเศษ เพราะแลดูผอม)

และของขวัญจากหนูเรย์

(>w<)

เพื่อนสาวที่บังเอิญเจอกันโดยบังเอิญ

ณัชชา นันทนา พฤกษา 

คุณป้าและคุณลุง~

(ที่คอยประกบติดประหนึ่งคุณพ่อคุณแม่ฉันกันเลยทีเดียว)

.

และเกสต์สาวทั้งสองที่ทำเอากุแทบตกเก้าอี้ 

มาเก็ตติ้ง และ นักข่าว

มาพร้อมกับของขวัญคนละนิด ~ 

รับมอบ

พร้อมของขวัญ

(อีแว่นสามวานั่นมันคืออาร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย)

ตามมาติดๆกับมาเก็ตติ้ง

ข้างซ้าย - คุณแอดมิน , ข้างขวา - มาเก็ตติ้ง

และเช่นเคย

พิธีรับมอบ (=__________=!!) 

และของขวัญจากมุกิเย่ที่มาเก็ตติ้งบอกว่าตอนถือเข้ามาในมหาลัยนี่อายมาก

มันคือ

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

**เขวี้ยงโต๊ะ**

ฮือออออออออออออออออออออออออออออออออออ

ไหนๆก็ได้มาแล้ว

ขอแอ๊บเป็นหญิงพี้วันนึง

 

โว๊ยย!!!!!

 

รักพวกแก!!!!!!!!!

ถ่ายกับน้องรหัสที่ลาออกไปแล้ว แต่ยังอุตส่าห์มาหาเรา

ไอ้ปอ (สายรหัสเราของแท้ต้องเตี้ย หน้าผากเถิก ดั้งแบน และต้องตกเลข 55+)

.

น้องหมีของหนูเรย์ 

โดนจับแต่งตัวไปเสียแล้ว ~

ตอนกลับได้เห็น(เหมือนจะเป็น)คณะวิศวะบูมเอกกัน

เป็นการบูมที่แมนสัดมากๆ!!! (เรื่องจริง)

ก่อนจบวัน ขอรูปดีๆแบบเป็นผู้เป็นคนมั่งดีกว่า

ยืดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

(แต่หน้าบานอ่ะ )

.

วันรับจริง (16 ธันวาคม 552) ที่ราชมงคลบธัญบุรี

ผิดหวังกับทรงผมมาก แก่ได้อีก!!

ถ่ายกับญาติผู้ใหญ่คนสำคัญก่อนออกจากบ้าน

ย่า เรา ยาย

อารวย (ส่วนคุณวิโรจน์ . . . . . . . ไปเตรียมรถ)

.

บัวเหล็ก ~ (เค้าเรียกกันแบบนี้ป่ะวะ?) 

วันรับจริงไม่ได้เจอเพื่อน ถ่ายกับน้องสาวตลอดเลย

เสียดาย เสียใจ เสียจิต !!! (TT A TT)

มหาลัยฉัน แอร๊ย~~

ถ่ายกับสะพาน

ซึ่งไม่รู้จะถ่ายไปทำไม?

เฮ๊ย!! พ่อกุ!! 

กับคุณวิโรจน์

กับลุงเติ้ล หม่อน ป้าจิ๋ม

  

  

บรรดาน้องๆที่มาบูมพี่บัณฑิต

.

และหลังจากเข้าหอประชุมตอน 4 โมงเย็น

ผ่างงงงงง

.

กับพี่คารุบิจัง ~

ไหนๆสีประจำมหาลัย แถบชุดครุย กระเป๋า ปริญญาบัตรก็เป็นสีเขียวแล้ว

 

ขอเขียวให้หลุดโลกเลยละกัน!!

ถ่ายกับครอบครัวบ้านแม่ และ คุณวิโรจน์

ได้รับการเลี้ยงอาหารจากคุณวิโรจน์ และถ่ายรูปบุคคลที่เรียกได้ว่าคลานตามกันมา

เรา หม่อน ต่อ บิ๊ก <--- น้องชายแท้ๆทั้งสองคนที่ปัจจุบัน . . . . . ตัวสูงกว่าพี่มันแล้ว!!

 

คุณวิโรจน์และคุณแฟนใหม่

.

หลังจากกลับหอก็เอาของขวัญที่ได้มากองๆๆ และ กอง!!

ของไม่เยอะทางปริมาณ แต่มีคุณค่าความเปรตทางจิตใจสูงมากๆ

ฮือออออ รักพวกแก !!!!!!!!

และสิ่งที่แลกมากับรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ น้ำตา นอนร้องไห้ เสียสติ วิตกจริต สติแตก บลาๆ มาเป็นเวลา 4 ปี

*หัวเราะโฉด*

ซึ่งตอนนี้กำลังจะกลายเป็นสิ่งประดับฝาบ้านพ่อ (=______=!!)

แต่เหนือสิ่งอื่นใด

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

**นั่งปั่นกองงานต่อไป**